merhaba günaydınlar arkadaşlar,çayımla geldim herkese ikramımdır:))afiyet olsun.yeni haftanız  sağlıklı,mutlu ve huzurlu geçsin...

                               *Kararsızlığımın Kararı*

         karar vermek,

         uçurumun kenarındayken,

         tutunacak bir dal aramak,

         bir rüzgar gibi  savrulmak,

         haykırmak ama çaresizce,

         gitmek ile kalmak  arasında,

         bir savaş yaşamak,

         yokluğa alışayım derken,

         yokluğunda yok olduğumu anlamak,

         çaresiz kalmak,

         bir kapı önünde,

        çaresizlik ve ızdırab  içinde,

         korunmak,

         bir hayal kurmak...

        ama geçen her dakika,

        hayalleri yakmak,

        bir pencere kenarında,

        karanlığa ağlamak,

        ya da bir durgunluk anında,

        haykırmak  boşluğa,

        belki tüm olup bitenleri.

        demek ki buymuş,

        karar vermek  dedikleri..... 

Babam:

-bizler artık yaşlandık,diyordu.ahireteyolcuyuz.yolcu ise,yolunu düşünmeli.Babaannem şakacı bir ifadeyle

-ağzından  yel alsın  ayol,diye atıldı.Ben bile daha yolculuk falan  düşünmüyorum.

-Eniştem:düşünmemek neyi değiştirirki,diyerek söze karıştı.hem ölümden korkmak için,hazırlığımızın  tamam olması   gerekmiyormu?

Anneannem  o yumuşak sesiyle,

-ben hasta olduğum için bu ramazan ancak 10 gün oruç tutabildim,diyerek araya girdi.Onları kaza etmeden  ölürüm diye aklım çıkıyor.

Daha sonra  ben devreye giriyor  ve,anneannecim,sen korkarsan biz napalım?şimdiye kadar bir  vakit namazını bile kaçırmadın,biliyoruz.Ve konuşmalar,böylesine  sürüp gidiyordu.Uzanıp teybi kapattım.7-8  yıl önceki bir aile toplantısında,gizlice  kaydettiğim seslerdi bunlar.Elimde olmadan  gözlerim  yaşarmış  ve içimi  bir burukluk  kaplamıştı.Oturduğum  yerden başımı yavaşça kaldırarak  şehrin hemen dışındaki  tepeye bakyım.Babam,şimdi o  tepedeki  kabristanda,bir selvi ağacının altında yatıyor.Babaannemide vasiyeti  üzerine,yüzlerce kilometre ötedeki  kabristanda,dedemin yanına defnettik.Eniştemle anneannem ise,şehrin diğer ucundaki  bir kabristanda  yanyana  yatıyorlar...Eskimiş teybimin  başına dönüp  mikrofonu elime alıyorum,Biraz sonra  kaydedeceğim  sesleri  ileride  çocuklarım dinlerken.acaba  ben hangi  kabristanda yatıyor olacağım....

herkese  Hayırlı Geceler dilerim,umarım yazımı beğenirsiniz,sevdiğim bi  anıyı paylaşmak istedim.selam ve sevgilerimle,herşey gönlünüze göre olsun.....

Merhaba  yeniden  arkadaşlar..yeni blogcu   epey bi zorladı beni ama,RABBİMİN izniyle  ve benim de azmimle  girebildim çok şükür.Valla iyimi oldu,kötümü bilemem ama  inşaallah hakkımızda  iyi olmuştur diye düşünüyorum.İnsanoğlu  herşeye  alışıyor zamanla umarım  bunada alışırız.ben yeni şifre alarak girdim.giremeyenler  öyle yapsın.arkadaşlar  hepinizinde kurban  bayramı mübarek olsun.RABBİM  sağlıkla  tekrarını  görmeyi nasip etsin...

Epey bi yayın yapamadım biliyorsunuz.bende bayramın bu son gününe bi tatlı  tarifi vereyim istedim.inşaallah  beğenirsiniz.yorumlarınızı  beklerim.selam  ve sevgilerimle:)) 

                      **malzemesi**

*250 gr. margarin

*2 yumurta

*2 çay bardağı  ince dövülmüş  fındık

*1 paket kabartma tozu

*alabildiği kadar un

*üzeri  için yeteri kadar bütün fındık

*bir yumurta sarısı üzerine sürmek için.

**ŞERBETİ  İÇİN**

*3,5  su bardağı  şeker

*4  bardak su

*1 tatlı kaşığı limon suyu

                                   **yapılışı**

Önce şerbeti hazırlayıp bi kenarda  bekletelim.oda sıcaklığında yumuşamış  margarinin içine  fındığı ilave edip,parmaklarımızla  iyice  karıştıralım.yumurtayı ekleyip yine karıştıralım.kabartma tozunu ve azar,azar unu ilave edip kulak memesi yumuşaklığında bi hamur yapalım.Ceviz büyüklüğünde parçalar kopartıp elimizde yuvarlayalım.ortasına  bütün fındık koyalım.iyice bastırın.hamurun kenarlarına yumurta sarısı sürüp fırında kızarana değin pişirelim...sonra soğumuş şerbeti kepçe yardımıyla bütün tatlının üzerine gezdirelim.tatlımız şerbeti emdiğinde servis edelim.herkese Afiyet ,şeker olsun.mutlu bayramlar,sevgilerimle:)))

“Ben artık gideyim” demeye hazırlanırken, delikanlı birden garsonu çağırdı.

“Bana biraz tuz getirir misiniz” dedi. “Kahveme koymak için.”

Yan masalardan bile şaşkın yüzler delikanlıya baktı. Kahveye tuz! Delikanlı
kıpkırmızı oldu utançtan ama tuzu kahvesine döktü ve içmeye başladı.

Kız, merakla “Garip bir ağız tadınız var.” dedi.. Delikanlı anlattı: “Çocukken
deniz kenarında yaşardık. Hep deniz kenarında ve denizde oynardım.
Denizin tuzlu suyunun tadı ağzımdan hiç eksilmedi. Bu tatla büyüdüm ben.
Bu tadı çok sevdim. Kahveme tuz koymam bundan. Ne zaman o tuzlu tadı
dilimde hissetsem, çocukluğumu, deniz kenarındaki evimizi ve mutlu
ailemi hatırlıyorum... Annemle babam hala o deniz kenarında oturuyorlar.
Onları ve evimi öyle özlüyorum ki...”

Bunları söylerken gözleri nemlenmişti delikanlının... Kız dinlediklerinden
çok duygulanmıştı. İçini bu kadar samimi döken, evini, ailesini bu kadar
özleyen bir adam, evi, aileyi seven biri olmalıydı. Evini düşünen, evini
arayan, evini sakınan biri... Ev duyusu olan biri... Kız da konuşmaya
başladı. Onun da evi uzaklardaydı. Çocukluğu gibi...

O da ailesini anlattı. Çok şirin bir sohbet olmuştu... Tatlı ve sıcak.
Ve de bu sohbet öykümüzün harikulade güzel başlangıcı olmuştu tabii...
Buluşmaya devam ettiler ve her güzel öyküde olduğu gibi, prenses,
prensle evlendi. Ve de sonuna kadar çok mutlu yaşadılar. Prenses
ne zaman kahve yapsa prensine içine bir kaşık tuz koydu, hayat boyu...
Onun böyle sevdiğini biliyordu çünkü...

40 yıl sonra, adam dünyaya veda etti. “Ölümümden sonra aç” diye
bir mektup bırakmıştı sevgili karısına. Şöyle diyordu, satırlarında: “Sevgilim,
bir tanem. Lütfen beni affet. Bütün hayatımızı bir yalan üzerine kurduğum
için beni affet. Sana hayatımda bir tek kere yalan söyledim.. Tuzlu kahvede.

İlk buluştuğumuz günü hatırlıyor musun? Öyle heyecanlı ve gergindim ki,
şeker diyecekken ‘Tuz’ çıktı ağzımdan. Sen ve herkes bana bakarken,
değiştirmeye o kadar utandım ki, yalanla devam ettim. Bu yalanın bizim
ilişkimizin temeli olacağı hiç aklıma gelmemişti. Sana gerçeği anlatmayı
defalarca düşündüm. Ama her defasında korkudan vazgeçtim.
Şimdi ölüyorum ve artık korkmam için hiçbir sebep yok...

İşte gerçek: Ben tuzlu kahve sevmem! O garip ve rezil bir tat.
Ama seni tanıdığım andan itibaren bu rezil kahveyi içtim.
Hem de zerre pişmanlık duymadan. Seninle olmak hayatımın
en büyük mutluluğu idi ve ben bu mutluluğu tuzlu kahveye borçluydum.
Dünyaya bir daha gelsem, herşeyi yeniden yaşamak, seni yeniden
tanımak ve bütün hayatımı yeniden seninle geçirmek isterim,
ikinci bir hayat boyu daha tuzlu kahve içmek zorunda kalsam da...”

Yaşlı kadının gözyaşları mektubu sırılsıklam ıslattı. Lafı açıldığında
birgün biri, kadına “Tuzlu kahve nasıl bir şey?” diye soracak oldu..

Gözleri nemlendi kadının...
Çok tatlı!.. dedi...

Merhaba arkadaşlar,cumanız mübarek olsun,hayırlı ve bereketli  günleriniz olsun,inşaallah...sevgili arkadaşım   http://nurmutfakta.blogcu.com
un evsahipliği yaptığı etkinliğe  biraz geç kalarak :))bu kurabiye tarifimle katılıyorum...sevgili nur kusura bakma,darılma  lütfen.sana kolaylıklar diliyorum.selam ve sevgilerimle...

**malzemesi**
*1 paket  yumuşak margarin

*5  yemek kaşığı pudra şekeri

*4 yemek kaşığı hindistan cevizi

*2 yumurta sarısı

*1 paket kabartma tozu

*aldığı kadar un

yapılışı**

önce  margarin  pudra şekeriyle karıştırılır.diğer malzemeler ilave edilir.un azar,azar ilave edilerek  yumuşak bi hamur yapılır.hamur kendini topladığı  zaman olmuştur,ele yapışmayacak kıvamda ve yumuşak olcak.sonra   ceviz büyüklüğünde yuvarlayıp   ,top gibi yani,yumurta  akına batırıp  ,sonra hindistan cevizine batırıp tepsiye aralıkla dizeriz...fırının orta kısmında    kızartmadan ,beyaz olacak şekilde pişiririz.kurabiyeler üstten çatlamalıdır ve pişmiş demektir.sonrasında ise bi çay demleyip  sevdiklerimizle  bu güzel kurabiyeyi  yeriz:))herkese afiyet,şifa olsun.umarım dener,ve beğenirsiniz.benim sıkça yaptığım ve ailece çok sevdiğimiz bi kurabiyedir.şiddetle tavsiye ederim:))selam ve sevgilerimle...
YORUMLARINIZI BEKLERİM:)